Je houdt het niet voor mogelijk, maar deze wedstrijd liep ik vanaf het begin met een super gevoel. Tot het 30 km. punt dacht ik zelfs nog dat een PR tot de reele mogelijkheden ging behoren. De sfeer en de start in het Olympisch Stadion waren werkelijk fantastisch. Onderweg bleek echter wel dat er een misselijke factor in het spel was en dat was de schrale, soms koude, noord-oostenwind. En dat is iets waar ik absoluut vaker problemen mee heb gehad. Maar goed, je loopt lekker en probeert eruit te halen wat eruit te halen is. De prestaties in de afgelopen periode en de uitstekende vorm gaf mij het vertrouwen dat het deze keer moest gaan lukken. Mijn doel was daarom om op 3:05 weg te gaan en als het mee zou zitten proberen de 3-uur grens te doorbreken. Vanaf het 26 km punt is Marcel mij gaan hazen en dit liep ook wel lekker tot ca. 34 km, maar toen zag plotseling een sterk verval in mijn km.tijd. Nu heb ik wel eens vaker de “man met de hamer” ontmoet op dit punt, maar even later stond er ook nog een “vrouw met een moker”.

Ik voelde namelijk dat ik overal spierpijn kreeg en mijn rechter hamstring behoorlijk begon op te spelen. Hoewel ik bij alle drankposten sportdrank heb genomen, had ik het gevoel dat ik toch uitdrogingsverschijnselen begon te krijgen. Vanaf dit punt tot aan de finish was het regelmatig wandelen geblazen want mijn benen (en de rest) wilden gewoon niet meer. Deze marathon moet ik dan ook helaas tot de categorie schuttingwoordmarathons rekenen. Positief was dat neef Arno hier wel een schitterend debuut heeft neergezet en de voorbereidingsperiode voor hem zeer zeker het gewenste resultaat heeft opgeleverd. Als de fotos enigszins acceptabel zijn, zal ik ze binnenkort hier plaatsen.