Op zondag 1 april werd voor de 1^ste keer de Bonner Stadtmarathon gehouden. De eerste keer weer sinds 1993 en nu met een nieuw parcours.

's Ochtend om zessen vertrokken we vanuit Landgraaf richting Bonn. In het bijzijn van Lenie, Albert en Frank arriveerden we even na zeven in Bonn. Mooi op tijd dachten we. Echter wat schetste onze verbazing, nergens Kaffee-und-Kuchen. Geen enkele horeca-gelegenheid was geopend en ook de organisatie had niet voor "uns arme Würstchen" gezorgd. "Wir öffnen erst um Neun" klonk het. Dan maar krentenbrood met Extran. Nadat ik al drie keer het toilet had bezocht, gingen we richting Startplaats.

Vandaag zou het moeten gebeuren, want na twee Marathons te zijn uitgestapt en de hoeveelheid peptalks tijdens de trainingen, kon ik natuurlijk niet anders. Om tien uur valt het startschot. We waren natuurlijk tamelijk voorin gestart, zodat het tijdverschil brutto-netto te verwaarlozen was. Bij het 2 km.-punt moest ik een sanitaire stop maken. Geen probleem dacht ik, want we lopen toch weer te snel. Pierre was nu ongeveer 100 m. voor me. Bij 4 km. voelde ik een druk in mijn buik. Dit kan toch niet waar zijn, dacht ik. En jawel, bij 6 km. de tweede sanitaire stop. Op dit punt stonden ook Lenie, Frank en Albert. Ik dook een café/restaurant naar binnen. Ik voelde me daarna een stuk opgeluchter en het liep zich nu een stuk prettiger. Van deze beslissing had ik achteraf dan ook geen spijt. Inmiddels zit ik op het 10 km. punt en de tussentijd is 43:52 u. Deze tijd had ik ook ongeveer gepland. We lopen nu een stuk op het Rijnoever (Stresemannufer) en gaan richting Rüngsdorf. Bij het 20 km.punt bedraagt de tussentijd 1:27 u. en zie nu Pierre 50 m. voor me. Bij het HM-punt zitten we beiden op 1:32 u. en lopen we enkele kilometers samen. "3:10 moet er in zitten", riep Pierre. Dit gaf me natuurlijk een goed gevoel. Op 25 km. bedraagt de tussentijd 1:49 u. en ik lig daarmee nog altijd goed op schema, want ik had me voorgenomen om 22 min. per 5 km. te lopen. Bij de klok van 12:00 u. begint de middagzon aardig warm te worden. Maar gelukkig hebben we het grootste gedeelte gehad en gaan we richting de 35 km. Hier staat onze supporterscrew weer te wachten met wat Extran voor de laatste kilometers. Vanaf het 38 km.punt begon het zwaar te worden en zakte ik iets in tempo terug. Gelukkig kwam bij 40 km. Pierre weer bij me in de buurt en werd ik wakker geschud. "Kom op loop door, je haalt de 3:10", klonk het vermanend. Inderdaad kon ik de laatste kilometer nog onder tempo 5 lopen en zo kwam ik over de finish-streep op 3:10:48 u. op de hielen gevolgd door Pierre op 3:10:55. Mijn dag kon natuurlijk niet meer kapot, want ik had mijn PR-tijd nu met 4 minuten verbeterd. Na afloop hebben we gezellig een terrasje gepikt en nog even nagebabbeld.