Op een druilerige zaterdagmorgen vertrokken we om 7 uur richting Apeldoorn. Hier vindt voor de 26^ste keer de Midwinter Marathon plaats. Naast de marathon zelf zijn er ook twee kortere afstanden die gelopen kunnen worden nl. de Asselronde (ca. 27 km.) en de minimarathon (ca. 18 km.). Het aantal deelnemers aan de marathon bedroeg ca. 900. De meeste deelnemers waren bij de Asselronde, welke gelijktijdig met de marathon start.  In een prima ingerichte Koning Willem II kazerne waren de lopers van alle gemakken voorzien, zoals kleed- en doucheruimtes, uitgebreide horeca, sportmassage etc.

Om 12:00 u. precies werd het startschot gegeven door de commissaris van de koningin van de provincie Gelderland Jan Kamminga. Het motto waarmee ik aan deze marathon was begonnen luidde : alles onder de 3:30 u. is meegenomen. Ook Pierre ging er van uit dat deze marathon voor hem als trainingsloop moest dienen voor de in maart plaatshebbende Rome-marathon. Waren het een kleine drie maanden geleden in Frankfurt de weergoden die ons niet meezaten, ook deze keer waren de weersomstandigheden verre van ideaal. Voor zover ik mij herinner hebben we alle soorten weer gehad, zon, regen, wind, hagel- en sneeuwbuien.

De marathon voert door een prachtige omgeving met veel bos en heide en is heuvelachtig.De eerste 5 km. verlopen vreemd voor mijn gevoel, want ik heb nu al last van pijn in mijn onderbenen, terwijl ik het idee heb dat ik te langzaam loop. De tijd op mijn stopwatch geeft 0:22:45 aan. Dus ik loop toch te snel ? Even gas terugnemen dus. We naderen het 10 km. punt. De tussentijd bedraagt nu 0:45:00. Ik twijfel even aan mijn tijdgevoel en rekencapaciteit. Langzamer gaan lopen en dan toch nog dezelfde gemiddelde tijd per km.?

Gelukkig komen er enkele lopers in de buurt die deze marathon al vaker hebben gelopen. Ik vang van hen op dat het 10 km. punt eigenlijk zo’n 500 m. verder had moeten staan. Het verloop van 10 – 30 km. was redelijk constant en voor mijn gevoel redelijk tot goed.

De laatste ronde van 12 km. voert door de Apenheul en hier worden we getrakteerd op een hagelbui. Tot aan het 38 km. punt gaat het nog redelijk, maar daarna begint toch de vermoeidheid toe te slaan. Het gemiddelde tempo is nu gezakt tot ca 5 min./km. Bij km.punt 40 bedraagt de tussentijd 3:11:00. De laatste 2 km. waren zo ontzettend zwaar dat ik net zo goed had kunnen wandelen, maar je geeft natuurlijk niet op. De finish passeer ik tenslotte in een tijd van 3:23:05. Gelet op het eerder gestelde motto, was ik hier dus zeer tevreden mee. Aan de finish worden we nog voorzien van medaille en drank. Pierre staat al te wachten. Hij finishte in een tijd van 3:14:01 en kwam in zijn categorie op de 10^de plaats.